Zaimki

Mówisz o sobie.

Swoje imię odmieniasz

Przez przypadki i zarządzenia losu.
Wszystko jest pełne tego co twoje:

Twoich marzeń i nadziei,

Twoich zdań na tematy i głosów w różnych sprawach.
Nasz „wspólny” świat pełny jest ciebie,

Od stóp do głów, by nie powiedzieć że po uszy, albo dziurki w nosie.

Do tego stopnia wypełniony, że ze skrawków, które zostały

Dla mnie nic już z ciebie nie pozostaje.
Nasz świat nie istnieje,

Bo za mało było miejsca dla nas

Między tobą, a tym co twoje.
Jesteśmy jak magnes.

Dwie egoistyczne fatamorgany,

Tkwiące we własnych magnetycznych polach

Tkwiące plecami do siebie.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s