głodni

dranie,
bękarty losu.
mamy zbyt wiele –
przerośnięty apetyt
i nierealne tęsknoty.
toczonych głodem
nie z tej ziemi,
nie zadowalają
drobne ziarna
na drodze –
uprzejmość, dobroć,
cokolwiek…

a kiedy jesteśmy sami
zdajemy sobie sprawę,
z własnej
śmieszności.
tylko czy rzeczywiście
kogoś to śmieszy?

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s